เมษายน 19, 2021, 07:15:43 PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลไม่รู้ว่าใคร กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
Manga : Fairy Tail Ch 1[Thai]  (อ่าน 2620 ครั้ง)
ไร้คอนเซปต์ *** ออฟไลน์ ออฟไลน์ เพศ: ชาย พลังสะสม: 1892 เทอไม่ใช่อยู่แค่ในหัวใจ แต่อยู่ในทุกลมหายใจเข้าออก
มีนาคม 27, 2008, 10:32:06 PM
ผลงาน: 1878
~๐illusionDragon๐~
แฟนคลับ
ไร้คอนเซปต์
***

ผลงาน: 1878
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
พลังสะสม: 1892


เทอไม่ใช่อยู่แค่ในหัวใจ แต่อยู่ในทุกลมหายใจเข้าออก

« เมื่อ: มีนาคม 27, 2008, 10:32:06 PM »
กลิ้งๆ กลิ้งๆ เพล้ง!!
ซิกเลน : เออรุเทีย หยุดเล่นในระหว่างการนัดพบอย่างนี้สิ
เออรุเทีย : แต่ฉันเบื่อนี่นา ท่านซิกเลนไม่เบื่อรึ
Side text : การกลับมา ฮิโระ มาชิม่า

ซิกเลน : เออ ฉันก็เบื่อ หวังว่าบางคนจะเป็นต้นเหตุของปัญหาในครั้งนี้
ไอ้แก่ : เฮ้ย ระวังปากแกไว้ด้วย ทำไมไอ้เวรอย่างพวกแกถึงได้มาเป็นสมาชิกสภาได้วะ
ซิกเลน : เพราะพลังเวทย์ของพวกเราสูงไง
ไอ้แก่ : ฮึ่ม...
ใครไม่รู้ : เงียบทั้งคู่แหละ
ใครไม่รู้ : โลกแห่งเวทย์มนต์เต็มไปด้วยปัญหาตลอดเวลา แต่เราต้องจับตามองเป็นพิเศษ...
ใครไม่รู้ : ไอ้พวกบ้า แฟรี่เทล


เมืองฮารูเจี้ยน...

ข.. ขอโทษครับ
เอ่อ คุณเป็นอะไรไหม

เด็กชาย ชื่อ นัทสึ แมว ชื่อ แฮปปี้
แฮปปี้ : ไอ(แสดงการตอบรับ)
แฮปปี้ : เป็นแบบนี้ตลอดแหละครับ

นัทสึ : บ้าน่า!!! ฉันจะไม่ขึ้นรถไฟอีกเป็นอันขาด อุก!..
แฮปปี้ : ถ้าข้อมูลที่เราได้รับถูกต้อง ซาลาแมนเดอร์ต้องอยู่ที่เมืองนี้แน่ ไปกันเถอะ
นัทสึ : ข..ขอพักเดี๋ยวได้ไหม
แฮปปี้ : โอเค
แฮปปี้ : อ๊ะ ไปแล้วนี่หว่า

ลูซี่ : เอ๋!!? มีร้านขายอุปกรณ์เวทย์มนต์แค่ที่เดียวเองหรอ
คนขาย : อืม... เมืองนี้เจริญในด้านตกปลามากกว่าเวทย์มนต์
คนขาย : ในเมืองมีคนอยู่น้อยกว่า 10% ที่สามารถใช้เวทย์มนต์ได้ ดังนั้นร้านนี้จึงขายกับเมจนักเดินทางซะส่วนใหญ่
ลูซี่ : เฮ้อ ฉันคิดว่าเสียเวลาว่ะ
คนขาย : โปรดอย่าพูดแบบนั้นเลย ลองมองไปรอบๆสิ เรามีไอเท็มใหม่ๆด้วยนา

คนขาย : สีเวทมนตร์นี่เป็นที่นิยมมากในหมู่พวกผู้หญิง จะเปลี่ยนสีตามอารมณ์ในแต่ละวัน
คนขาย : เธอสามารถเปลี่ยนสีของเครื่องใช้ได้นา
ลูซี่ : ฉันมีแล้ว นี่อะไรเนี่ย
ลูซี่ : ฉันกำลังหากุญแจที่แข็งแกร่งๆอยู่
คนขาย : ประตูรึ ไม่ธรรมดาเลยนี่
ลูซี่ : อ๊ะ ไวท์ ด๊อกกี้ นั่นไม่ค่อยแข็งแกร่งเท่าไร
ลูซี่ : อื้ม ใช้ได้ กำลังหาอยู่พอดีเลย
ลูซี่ : ราคาเท่าไร
คนขาย : 20000 จีวิล
ลูซี่ : เท่าไรนะ
คนขาย : ฉันบอกแล้วไง ว่า 20000 จีวิล
ลูซี่ : ราคาจริงๆเลยนะ สุดหล่อ

ลูซี่ : ชิ ลดแค่ 1000 เดียวเอง

เมจหญิง ลูซี่

ลูซี่ : การใช้อารมณ์ทางเพศของฉันมีค่าแค่พันเดียวหรอ!!?
ลูซี่ : อะไรหว่า

เมจคนดังมาในเมืองนี้แน่ะ นั่นไง ท่านซาลาแมนเดอร์

ลูซี่ : ซาลาแมนเดอร์!!?
ลูซี่ : นั่น หมายถึงเมจที่ใช้เวทย์ธาตุไฟที่หาซื้อในร้านไม่ได้หรอ...?
ลูซี่ : เขาอยู่ในเมืองนี้!!?
ลูซี่ : โอ้ ดังจริงๆ เขาน่าจะหล่อนา

นัทสึ : จบที่การนั่งรถไฟสองเที่ยว
แฮปปี้ : เรื่องการเดินทางนายนี่แย่จริงๆ
แฮปปี้ : ฉันหิวแล้ว
นัทสึ : เราไม่มีเงินเลย
นัทสึ : นี่แฮปปี้ บางทีพวกเขาหมายถึงอิกนีลตอนที่พวกเขาบอกซาลาแมนเดอร์ใช่ไหม?
แฮปปี้ : อื้ม ฉันคิดได้แค่อิกนีล ตอนที่ได้ยินมังกรแห่งไฟ
นัทสึ : ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
นัทสึ : ฉันจะต้องเจอเขาให้ได้ ตอนนี้ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว
แฮปปี้ : ไอ
นัทสึ : ดูพวกปีศาจพูดสิ
แฮปปี้ : ไอ

มจไฟ ซาลาแมนเดอร์
ลูซี่(คิด) : ทำไม ใจฉันถึงเต้นแรง

ลูซี่(คิด) : ด..เดี๋ยวสิ เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
ลูซี่(คิด) : บางที เพราะว่าเขาเป็นเมจที่มีชื่อเสียง ใจฉันจึงเต้นเร็ว
นัทสึ : อิกนีล อิกนีล
ลูซี่(คิด) : บางที... ฉันคง...

นัทสึ : อิกนีล!!!!
นัทสึ : นายเป็นใคร
ซาลาแมนเดอร์ : บางที นายคงรู้จักฉันในชื่อซาลาแมนเดอร์

ซาลาแมนเดอร์ : เฮ้ย ไปแล้วหรอ
สาวๆ : เฮ้ย ไม่สุภาพเลย ท่านซาลาแมนเดอร์เป็นเมจที่ยิ่งใหญ่ ไปขอโทษเขาเดี๋ยวนี้
ซาลาแมนเดอร์ : พอแล้วทุกคน เขาไม่ได้หมายความอย่างนั้นซักหน่อย
สาวๆ : เขาใจดีจริงๆ
ซาลาแมนเดอร์ : ฉันจะแจกลายเซ็นต์ให้นาย ไว้โชว์เพื่อนๆไง
นัทสึ : ฉันไม่อยากได้

แกบ้าเปล่า ไปตายไป๊!!
แฮปปี้ : นั่นไม่ใช่เขา
ซาลาแมนเดอร์ : ฉันรู้ถึงการต้อนรับของพวกเธอแล้ว แต่ฉันมีงานที่ต้องไปทำที่ท่าเรือ
ซาลาแมนเดอร์ : งั้นก็ ขอตัวล่ะครับ

ซาลาแมนเดอร์ : เราจะมีปาร์ตี้ที่เรือคืนนี้ มากันด้วยนะครับ
นัทสึ : ใครล่ะนั่น
ลูซี่ : น่ารังเกียจจริง ไอ้หมอนั่น

ลูซี่ : ขอบใจนะ
นัทสึ : เออเองอนอีอิงๆ(เธอเป็นคนดีจริงๆ)
แฮปปี้ : อื้มๆ

ลูซี่ : อา พวกเธอคือ นัทสึและแฮปปี้ใช่ไหม
ลูซี่ : ฉันรู้แล้ว เพราะงั้น กินกันช้าๆก็ได้(หรือกินยังไงก็ได้ที่ไม่กระเด็นมาทางนี้ ฉันหมายความสามารถในการใช้เพศต่อรองของฉันไปหมดแล้ว)
ลูซี่ : ซาลามานเดอร์นั่น ใช้เวทมนตร์ชื่อ "ชาร์ม" เป็นเวทมนตร์ที่ใช้ดึงดูดจิตใจของผู้คนและถูกสั่งห้ามใช้มาเมื่อหลายปีก่อน แต่ต้องการให้ผู้หญิงติดด้วยวิธีการแบบนี้ หลอกลวงอะไรขนาดนี้ว้า
ลูซี่ : ยังไงก็ ขอบใจพวกเธอที่กระโดดเข้ามา ทำให้ฉันไม่โดนชาร์ม
นัทสึ : อืมๆ
ลูซี่ : ถึงฉันจะเป็นแบบนี้ แต่ฉันก็เป็นเมจเหมือนกันนะ

ลูซี่ : ถึงจะยังไม่ได้เป็นสมาชิกของกิลไหนเลยก็เถอะ
ลูซี่ : อ๊ะ กิลคือ สมาคมสำหรับพวกเมจ และเป็นสื่อกลางในการทำงาน และให้ข้อมูลอื่นๆกับเมจด้วย
ลูซี่ : แต่ว่า มีกิลมากมายในโลก และก็ยากที่จะเข้ากิลดังๆ

ลูซี่ : เมจที่ยิ่งใหญ่จะรวมกันอยู่ที่นั่นที่ฉันอยากเข้า อ๊า... ฉันจะทำยังไงดี ฉันอยากเข้า แต่ฉันคิดว่าคงยาก
นัทสึ : อา...
ลูซี่ : อ๊ะ โทษทีเธอไม่เข้าใจเรื่องเล่าจากโลกของเมจหรอ
ลูซี่ : แต่ ฉันจะต้องเข้ากิลนั้นให้ได้
ลูซี่ : ฉันพนันได้เลย ฉันต้องได้งานใหญ่ๆในนั้นแน่
นัทสึ : อืมมม
แฮปปี้ : เธอพูดมากจริงๆ
ลูซี่ : อ้อ พวกเธอหาคนอยู่ไม่ใช่หรอ
แฮปปี้ : ใช่แล้ว อีกนิล

นัทสึ : ฉันได้ยินมาว่าซาลาแมนเดอร์นั่นมาที่เมืองนี้ ดังนั้นพวกเราเลยมาที่นี่ แต่เจอผิดคน
แฮปปี้ : ซาลาแมนเดอร์นี่ดูไม่เหมือนตัวซาลาแมนเดอร์เล้ย
นัทสึ : ตอนแรกฉันก็เชื่อว่าเป็นอิกนีลเหมือนกัน
ลูซี่ : คนอะไรจะเหมือนกับตัวซาลาแมนเดอร์ฟะ!!!
นัทสึ : หืมม เขาไม่ใช่คนหรอก
นัทสึ : อิกนีลเป็นมังกรจริงๆ
ลูซี่ : ไม่มีทางที่ไอ้ของแบบนั้นจะมาอยู่ในเมืองหรอก
ลูซี่ : เฮ้ อย่าบอกนะว่าพวกนายพึ่งสังเกต

ลูซี่ : ฉันคิดว่าฉันไปดีกว่า
ลูซี่ : แต่พวกนายก็ไปเหอะ
นัทสึ/แฮปปี้ : ขอบคุณที่เลี้ยงข้าว!!!!
ลูซี่ : หว่า!!! พวกเธอทำให้ขายขี้หน้า
ลูซี่ : ไม่เป็นไรหรอก พวกเธอก็ช่วยฉันไว้เหมือนกัน
ลูซี่ : ดังนั้น พวกเราก็เจ๊าก็แล้ว
นัทสึ : แต่ฉันไม่รู้สึกเหมือนช่วยเธอเลย
แฮปปี้ : อืม ยังไม่รู้สึกดีเท่าไร
นัทสึ : เออจริงสิ!!

นัทสึ : ฉันจะให้ไอ้นี่กับเธอ
ลูซี่ : ไม่เอาโว้ย

นิตยสาร วีคลี่ ซอสเซอเรอร์
ลูซี่ : แฟรี่เทลก่อเรื่องอีกครั้ง
ลูซี่ : คราวนี้อะไรหว่า? พวกเขาทำลายแก๊งโจร แต่ไปทำลายบ้านประชาชนอีก 7 หลัง

ลูซี่ : 55555+ เป็นเอามากนะเนี่ย
ลูซี่ : อ๊ะ มีรูปพิมพ์มิร่าเจนอีกและ
ลูซี่ : นักวาดการ์ดแฟรี่เทล มิร่าเจน
ลูซี่ : สงสัยจริงๆว่าคนอย่างเธอจะบ้าไปด้วยรึเปล่า
ลูซี่ : ฉันหมายความว่าทำยังไงถึงจะเข้าแฟรี่เทลได้ หรือฉันต้องเรียนเวทย์แรงๆ หรือต้องผ่านการสัมภาษณ์
ลูซี่ : เมจกิล แฟรี่เทล นี่แหละดีที่สุด

ซาลาแมนเดอร์ : อืม เธอต้องการเข้าแฟรีเทลสินะ
ลูซี่ : ซาลาแมนเดอร์!!?
ซาลาแมนเดอร์ : โอ้ ฉันจับตามองเธอตลอด ฉันต้องการให้คนสวยๆอย่างเธอมาเข้าร่วมปาร์ตี้บนเรือด้วย
ลูซี่ : เอ๋!!!?
ลูซี่ : ขอบอกอย่างแรก ชาร์มของนายไม่มีผลกับฉันอีกแล้ว
ลูซี่ : จุดอ่อนของชาร์มคือการเข้าใจ ถ้าใครก็ตามที่รู้ว่านายใช้เวทย์นั่นก็ไร้ประโยชน์
ซาลาแมนเดอร์ : อืม ฉันรู้ว่าเธอเป็นเมจตั้งแต่คราวแรกที่สบตาแล้ว ฉันจะดีใจมากถ้าเธอไปงานปาร์ตี้บนเรือ

ลูซี่ : ไม่มีทาง ฉันไม่ไปงานปาร์ตี้ของคนสกปรกอย่างแกหรอก ฉันหมายถึงชาร์มแกจะใช้มันทำให้นายดังขึ้นใช่ไหมล่ะ
ซาลาแมนเดอร์ : สกปรก? ฉันรึ?
ซาลาแมนเดอร์ : นั่นเป็นแค่การทดสอบ ฉันแค่ต้องการดังตลอดงานปาร์ตี้
ลูซี่ : แกมันบ้า ไม่ได้ใกล้ความเป็นเมจดังๆเลย
ซาลาแมนเดอร์ : เดี๋ยวก่อนสิ
ซาลาแมนเดอร์ : เธออยากเข้ากิลแฟรี่เทลใช่ไหม
ลูซี่ : พอเลย
ซาลาแมนเดอร์ : เคยได้ยิน ซาลาแมนเดอร์แห่งแฟรี่เทลบ้างไหม
ลูซี่ : เคย

ลูซี่ : นายเป็นเมจของแฟรี่เทลงั้นรึ
ซาลาแมนเดอร์ : อื้ม ถ้าเธอต้องการเข้าฉันจะคุยกับมาสเตอร์ให้
ลูซี่ : มันจะเป็นปาร์ตี้ที่ยอดเยี่ยมใช่ไหม?
ซาลาแมนเดอร์ : เธอเป็นคนที่เข้าใจอะไรง่ายดีนะ
ลูซี่ : ฉ.. ฉันเข้าแฟรี่เทลได้จริงหรอ!!?
ซาลาแมนเดอร์ : แน่นอน แต่อย่าบอกคนอื่นเกี่ยวกับชาร์มล่ะ
ลูซี่ : โอเค ได้เลย

ซาลาแมนเดอร์ : แล้วเจอกันที่งานปาร์ตี้นะ
ลูซี่ : รับทราบ
ลูซี่ : หว่า ฉันหลงชาร์มของไอ้บ้านั่นอีกแล้ว
ลูซี่ : ฉันสามารถเข้าแฟรี่เทล!!!
ลูซี่ : วู้!!
ลูซี่ : ฉันต้องเป็นมิตรกับไอ้บ้านั่นจนถึงเข้ากิลได้แล้ว

นัทสึ : อ่า ฉันกินเยอะจริงๆ
แฮปปี้ : ซาลาแมนเดอร์นั่นบอกว่าจะมีงานปาร์ตี้บนเรือ ฉันคิดว่าเป็นเรือลำนั้น
นัทสึ : อย่าทำให้รู้สึกไม่สบายเกี่ยวกับการจินตนาการนั่นเลย
ผู้หญิง1 : ดูที่เรือของท่านซาลาแมนเดอร์สิ ว้าว ฉันอยากไปปาร์ตี้นั้นด้วย
ผู้หญิง2 : ซาลาแมนเดอร์?
ผู้หญิง1 : ไม่รู้จักหรอ เขาเป็นเมจที่ยิ่งใหญ่ที่อยู่ในเมืองนี้

ผู้หญิง1 : ฉันได้ยินมาว่าเขาเป็นเมจจากกิลดังแฟรี่เทล
นัทสึ : แฟรี่เทล
นัทสึ : อุ๊ก!!
นัทสึ : แฟรี่เทล

ซาลาแมนเดอร์ : ลูซี่หรือ
ซาลาแมนเดอร์ : เป็นชื่อทีน่ารักดีนะ
ลูซี่ : ขอบใจจ้ะ

ซาลาแมนเดอร์ : ขนมปังปิ้งและไวน์เป็นอย่างแรก
ลูซี่ : นายไม่ไปรับใช้ผู้หญิงคนอื่นรึ
ซาลาแมนเดอร์ : อืม ไม่เป็นไร
ซาลาแมนเดอร์ : ฉันชอบดื่มกับเธอมากกว่า
ซาลาแมนเดอร์ : อ้าปากสิ ไวน์รูปไข่มุกนี่จะเข้าไป
ลูซี่ : น่าเบื่ออะไรอย่างงี้ฟะ
ลูซี่ : ฉันต้องทนไว้ อดทนไว้ อดทนไว้

ลูซี่ : แกตั้งใจจะทำอะไรกันแน่
ลูซี่ : นั่นเป็นยานอนหลับไม่ใช่รึ
ซาลาแมนเดอร์ : โอ้ รู้ได้ยังไงเนี่ย
ลูซี่ : อย่าเข้าใจผิด ฉันต้องการเข้าแฟรี่เทล แต่ไม่ได้จะเป็นเด็กของแก

ซาลาแมนเดอร์ : เป็นเด็กที่แย่จริงๆ
ซาลาแมนเดอร์ : ถ้าหลับไปดีๆก็คงไม่ต้องเจ็บตัวแล้ว
ลูซี่ : เอ๊ะ?
ลูกเรือ : เยี่ยมมาก คุณซาลาแมนเดอร์
ลูกเรือ : เราไม่ได้เจอเด็กน่ารักๆมาซักพักแล้ว
ลูซี่ : เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ลูซี่ : แกเป็นใคร

ซาลาแมนเดอร์(ตัวปลอม) : ยินดีต้อนรับสู่เรือทาสของพวกเรา
ซาลาแมนเดอร์ : คงต้องขอให้เธอเงียบไปก่อนจนกว่าจะถึงบอสโคล่ะนะ คุณสุภาพสตรี
ลูซี่ : หว่า บอสโค!!? เกิดอะไรขึ้นกับแฟรี่เทล
ซาลาแมนเดอร์ : บอกแล้วไง ว่านี่เป็นเรือทาส ฉันตั้งใจจะให้เธอเป็นสินค้าตั้งแต่แรกแล้ว ยอมแพ้ซะเถอะ
ลูกเรือ : คุณคิดไว้ดีแล้ว คุณซาลาแมนเดอร์ เมื่อพวกผู้หญิงหลงไหลในชาร์ม พวกนั้นก็จะกลายเป็นสินค้าของพวกเราทั้งหมด
ลูกเรือ : ดูเหมือนว่าชาร์มจะไม่ได้ผลกับคุณสุภาพสตรีคนนี้ เราคงต้องสั่งสอนเธอหน่อยแล้ว
ลูซี่ : ม.. ไม่นะ เป็นไปไม่ได้

ลูซี่(คิด) : เจ้านี่เป็นใครกันแน่ กล้าทำเรื่องขนาดนี้เชียวรึ
ซาลาแมนเดอร์ : หืม กุญแจแห่งประตู อืมๆ เธอเป็นเมจที่ใช้วิญญาณจากดวงดาวล่ะสิ
ลูกเรือ : หืม วิญญาณจากดวงดาว อะไรล่ะนั่น พวกเราไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับเวทมนตร์เลย
ซาลาแมนเดอร์ : เอาเถอะ ไม่ต้องกังวลไป
ซาลาแมนเดอร์ : มีเฉพาะพวกเมจที่ทำการติดต่อเท่านั้นที่สามารถใช้เวทย์แบบนี้ได้ เพราะฉะนั้น มันไม่มีประโยชน์สำหรับฉัน

ลูซี่ : นี่รึ เมจของแฟรี่เทล
ซาลาแมนเดอร์ : ขอฉันตีตราทาสเป็นอย่างแรกเลยละกัน
ซาลาแมนเดอร์ : มันร้อนนิดหน่อย แต่ก็ทนเอาละกัน

ใช้เวทย์ในทางที่ผิด

โกงผู้คน

เล่นละครตบตา

ลูซี่ : แกเป็นเมจที่เลวที่สุด

ซาลาแมนเดอร์ : ไอ้เวรเมื่อตอนนั้น
ลูซี่ : นัทสึ

นัทสึ : ฉันขึ้นเรือไม่ได้
ลูซี่ : บ้าอะไรอย่างงี้เนี่ย
ซาลาแมนเดอร์ : เกิดอะไรขึ้นวะ ทำไมมันถึงหล่นมาจากฟ้า
ลูกเรือ : และก็ดูไม่สบายด้วย
แฮปปี้ : ลูซี่ มาทำอะไรที่นี่
ลูซี่ : แฮปปี้ ฉันโง่เอง มันบอกฉันว่าจะให้ฉันเข้าแฟรี่เทล และฉัน...
ลูซี่ : เอ๊ะ เดี๋ยว เธอมีปีกตั้งแต่เมื่อไหร่
แฮปปี้ : เดี๋ยวค่อยพูดเรื่องนี้ทีหลัง

แฮปปี้ : ออกจากที่นี่กันเถอะ
ลูซี่ : ว้าย พวกแกจะทำอะไรนัทสึ
แฮปปี้ : ฉันแบกคนได้แค่คราวละคน
ลูซี่ : เออ เยี่ยม
ซาลาแมนเดอร์ : ฉันไม่ให้แกหนีหรอก

แฮปปี้ : อุ๊ป
ซาลาแมนเดอร์ : ชิ!
ซาลาแมนเดอร์ : อย่าปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นหนีไปได้ ถ้าเธอบอกกับสมาชิกสภาจะเกิดปัญหาใหญ่ขึ้นกับพวกเรา
ลูกเรือ : ครับผม
แฮปปี้ : เหวอ!! ปืน
แฮปปี้ : ลูซี่ ฟังนะ
ลูซี่ : ในเวลาแบบนี้ มีอะไรอีกล่ะ

แฮปปี้ : พลังในการแปลงร่างของฉันหมดแล้ว
ลูซี่ : ไอ้แมวเวรเอ้ย
ลูกเรือ : พวกเรายิงเธอตกหรอ
ลูซี่ : ฉันไม่เชื่อหรอก ว่าแฟรี่เทลจะเป็นแบบนั้น
ลูซี่ : ไม่สิ ฉันต้องหาทางช่วยเหลือเด็กผู้หญิงพวกนั้นก่อน
ลูซี่ : นั่นไง
ลูซี่ : ดีใจจริงๆ ที่ติดอยู่ตรงที่ตื้นๆ

นัทสึ : แฟ...รี่...
ซาลาแมนเดอร์ : หือ
นัทสึ : ...เทล... แก....
ลูซี่ : เอาล่ะ ฉันมาแล้ว

ลูซี่ : เปิดประตูไปที่ ปราสาทแห่งสมบัติแจกัน อควาเรียส
แฮปปี้ : โหววววว

ลูซี่ : ฉันเป็นเมจที่ติดใช้วิญญาณจากดวงดาว ฉันสามารถใช้กุญแจนี่เรียกวิญญาณแห่งดวงดาวมาจากอีกโลกนึงได้
ลูซี่ : เอาล่ะ อควาเรียส ใช้พลังของเธอส่งเรือกลับไปที่ชายฝั่ง
อควาเรียส : ชิ
ลูซี่ : ว่าไงนะ "ชิ" หรอ อย่าพูดแค่นั้นสิ
อควาเรียส : เธอนี่ เป็นเด็กที่หนวกหูจริง
อควาเรียส : ให้ฉันบอกอะไรเธอหน่อยนะ
อควาเรียส : ถ้าเธอทิ้งกุญแจแบบนั้นอีก ฉันจะฆ่าเธอ
ลูซี่ : ข.. ขอโทษ

ชาวเมือง : อะไรล่ะนั่น เรือถูกซัดมาที่ท่า
ซาลาแมนเดอร์ : เกิด.. อะไรขึ้น
นัทสึ : หยุดซะที หยุดโยกเยกแล้ว

ลูซี่ : แกคิดอะไรกันแน่เนี่ย? แกจะซัดฉันไปด้วยใช่ไหม
อควาเรียส : ฉันผิดเอง แต่ฉันก็ซัดเรือแล้วนะ
ลูซี่ : แต่แกเล็งที่ฉันนี่
อควาเรียส : ช่วงนี้ไม่ต้องเรียกฉัน ฉันกำลังเดินทางกับแฟนซักอาทิตย์นึง.. กับแฟนของฉัน
ลูซี่ : เออๆ ไม่ต้องย้ำได้ไหม
ลูซี่ : เห็นแก่ตัวจริง
แฮปปี้ : เธอไม่โดนซัดไปด้วยรึ
ลูซี่ : แต่ฉันทำสำเร็จแล้ว ไว้พวกทหารมาถึงเด็กผู้หญิงพวกนั้นก็จะปลอดภัย
ลูซี่ : ฉันนี่เก่งจริงๆ
แฮปปี้ : อ๊ะ ลืมนัทสึไว้ข้างใน

ลูซี่ : นัทสึ เป็นไงบ้า...
ซาลาแมนเดอร์ : ไอ้เวรนี่... ขึ้นมาบนเรือคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตนี่ หืม?

ซาลาแมนเดอร์ : เฮ้ย โยนมันออกไปดิ
ลูกเรือ : ครับผม
ลูซี่ : เดี๋ยวก่อนสิ ฉันจัดกา...
แฮปปี้ : ไม่เป็นไรหรอก
แฮปปี้ : ฉันลืมบอกไป ว่านัทสึก็เป็นเมจเหมือนกัน
ลูซี่ : เอ๋!!?
นัทสึ : นายเป็นเมจของแฟรี่เทลงั้นรึ
ซาลาแมนเดอร์ : แล้วไงล่ะ
นัทสึ : ไหน ขอดูหน้าดีๆหน่อยสิ

นัทสึ : ฉัน นัทสึจากแฟรี่เทล ฉันไม่เคยเห็นหน้านายมาก่อน

ลูซี่ : แฟรี่เทล!!? นัทสึเป็นเมจของแฟรี่เทล!!?
ลูกเรือ : หวา...!!! ตรานั่น
ลูกเรือ : ใช่จริงๆ คุณโบร่า
ซาลาแมนเดอร์ : ไอ้บ้า อย่าเรียกฉันด้วยชื่อนั้น
แฮปปี้ : โบร่า ที่ถูกขับไล่ออกจากกิล"ไททั่น โนส" เมื่อไม่กี่ปีก่อน
ลูซี่ : ฉันเคยได้ยิน ขโมยของ ใช้เวทย์ที่ถูกแบน
นัทสึ : ฉันไม่สนว่าแกจะเป็นคนดีหรือไม่ดี แต่ฉันยกโทษให้ไม่ได้ที่เอาชื่อของพวกเราไปใช้

โบร่า : แล้วไง แกนี่หนวกหูจริง
ลูซี่ : นัทสึ!!!
แฮปปี้ : เดี๋ยว
โบร่า : หืม?
นัทสึ : ห่วยแตก

นัทสึ : อะไรกัน นี่แกเป็นเมจไฟจริงๆหรอ ฉันไม่เคยกินไฟที่ห่วยแบบนี้มาก่อนเลย

นัทสึ : ฟู่.. ขอบคุณสำหรับอาหาร

โบร่า : หว่าา เฮ้ย แกเป็นตัวอะไรกันแน่
ลูกเรือ : ไฟ!! เจ้านั่นกินไฟจริงๆเหรอ!!?
แฮปปี้ : ไฟใช้กับนัทสึไม่ได้ผลหรอก
ลูซี่ : ฉันไม่เคยเห็นเวทมนตร์แบบนี้มาก่อน!!!
นัทสึ : เอาล่ะ ฉันกินเสร็จแล้ว ฉันรู้สึกได้ถึงพลัง

นัทสึ : ไปล่ะนะ
ลูกเรือ : หรือว่า... เขาจะเป็น...

ลูกเรือ : คุณโบร่า ผมรู้จักเขา
โบร่า : หืม!!!?
ลูกเรือ : ผมสีกุหลาบ เกล็ดที่เหมือนผ้าพันคอ
ลูกเรือ : ไม่ผิดแน่ๆ!!! เขาคือ... ....ตัวจริง

ลูซี่ : ซาลาแมนเดอร์...
นัทสึ : จำไว้ให้ดี
นัทสึ : นี่คือแฟรี่เทล...

นัทสึ : เมจ!!!!

ลูซี่ : กินไฟ หมัดเป็นไฟ... นี่เป็นเวทมนตร์จริงรึ
แฮปปี้ : ปอดมังกรพ่นใช้ไฟ เกล็ดใช้สลายไฟ และเล็บปกคลุมด้วยไฟ เป็นคาถาโบราณที่เปลี่ยนร่างกายให้เป็นส่วนประกอบต่างๆของมังกร...
ลูซี่ : อะไรล่ะนั่น!!?
แฮปปี้ : คาถาที่ใช้จัดการมังกร
ลูซี่ : อะ.. อืม

แฮปปี้ : ดราก้อน สเลเยอร์ อิกนีลสอนสิ่งนี้ให้กับนัทสึ
ลูซี่ : แต่มันแปลกๆนะ ที่มังกรสอนคนเกี่ยวกับเวทมนตร์ที่ใช้จัดการมังกร
ลูซี่ : แต่เธอไม่สงสัยบ้างเลยหรอ?

ลูซี่ : ดราก้อน สเลเยอร์...
ลูซี่ : ยอดเยี่ยม.. ยอดเยี่ยมจริงๆ แต่ว่า....

ลูซี่ : แกทำเกินไปแล้ว!!!!
ลูซี่ : ท่าเรือเละหมดแล้วเนี่ย
แฮปปี้ : อืม
ลูซี่ : ไม่ต้องมาบอกว่า"อืม"เลย

ทหาร : นั่นเสียงอะไรน่ะ!!?
ลูซี่ : ทหาร!!!

นัทสึ : บ้าเอ้ย หนีกันเถอะ
ลูซี่ : ทำไมต้องเป็นช้านนน!!?
นัทสึ : เธอต้องการเข้าแฟรี่เทลใช่ไหม?

นัทสึ : งั้นก็ มากับฉันสิ
ลูซี่ : โอเค!!!!

....... : ไอ้พวกบ้าแฟรี่เทล ก่อเรื่องอีกแล้ว!!!

...... : มันทำลายท่าเรือไปครึ่งหนึ่ง แกเชื่อไหมล่ะ!?
....... : ฉันไม่แปลกใจหรอก ถ้าเมืองๆหนึ่งหายไปในวันเดียว
........ : อย่าคิดว่ามันเป็นเคราะห์ร้ายเลย ฉันคิดว่าพวกมันตั้งใจทำจริงๆแหละ
......... : ยังไงก็เถอะ ฉันรายงานรัฐบาลไปว่าพวกมันหยุดอาชญากรที่ชื่อโบร่า
.......... : โอ้ งั้นหรอ
ซิกเลน : ฉันชอบไอ้บ้าพวกนั้นนะ
...... : หุบปากไปเลย
....... : จริงอยู่ที่พวกมันเต็มไปด้วยพวกบ้า แต่ว่าพวกมันก็มีเมจเก่งๆอยู่หลายคน
...... : เพราะอย่างนั้น มันก็น่าเสียดาย
...... : ที่จริงเป็นเรื่องที่แปลกๆหน่อย
ซิกเลน : อะไรรึ

...... : ถ้าโลกนี้ไม่มีพวกบ้าแบบนั้น โลกก็คงไม่สนุก
Side text : ยินดีต้อนรับสู่แฟรี่เทล ความตื่นเต้นที่ไม่มีที่สิ้นสุดคอยอยู่หลังประตูนั่น!!
Sweety_Rasbery
มีนาคม 28, 2008, 04:35:56 PM
ผลงาน: 0
Sweety_Rasbery
บุคคลไม่รู้ว่าใคร
« ตอบ #1 เมื่อ: มีนาคม 28, 2008, 04:35:56 PM »
แง่มๆ...เรื่องนี้หนุกดีง่ะ.......อ่านถึงเล่ม3แล้วงิ ^^ แฮ๊ปปี้น่าร๊ากกกกก!!!
samahala
มีนาคม 30, 2008, 04:04:36 PM
ผลงาน: 0
samahala
บุคคลไม่รู้ว่าใคร
« ตอบ #2 เมื่อ: มีนาคม 30, 2008, 04:04:36 PM »
เหมือนวันพีทเลยอ่า
ขั้น 3 : ซุปเปอร์สตาร์ *** ออฟไลน์ ออฟไลน์ เพศ: ชาย พลังสะสม: 138
เมษายน 01, 2008, 10:59:35 PM
ผลงาน: 20
Kritsakul
แฟนคลับ
ขั้น 3 : ซุปเปอร์สตาร์
***

ผลงาน: 20
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
พลังสะสม: 138

เว็บไซต์
« ตอบ #3 เมื่อ: เมษายน 01, 2008, 10:59:35 PM »
คนเขียน RAVE MASTER นี่หน่า แจ่ม
ขั้น 3 : ซุปเปอร์สตาร์ *** ออฟไลน์ ออฟไลน์ พลังสะสม: 138
เมษายน 12, 2008, 08:26:56 AM
ผลงาน: 12
macabre
แฟนคลับ
ขั้น 3 : ซุปเปอร์สตาร์
***

ผลงาน: 12
ออฟไลน์ ออฟไลน์

พลังสะสม: 138

เว็บไซต์
« ตอบ #4 เมื่อ: เมษายน 12, 2008, 08:26:56 AM »
ผมว่าเหมือน RAVE มากกว่านะ - -*หุหุ
ขั้น 1 : วัยรุ่น * ออฟไลน์ ออฟไลน์ พลังสะสม: 15
พฤษภาคม 30, 2013, 10:47:04 PM
ผลงาน: 0
skateboard outdoor
ขั้น 1 : วัยรุ่น
*

ผลงาน: 0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

พลังสะสม: 15

« ตอบ #5 เมื่อ: พฤษภาคม 30, 2013, 10:47:04 PM »
 ยกนิ้วให้เลย ยกนิ้วให้เลย ยกนิ้วให้เลย




Post by skateboard outdoorSBO
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Valid XHTML 1.0! Valid CSS!